Artykuły

Przejdź do strony: << < 123 > >>

„Ekspert”, „mędrzec”, „dowódca”, „wieszcz” i „dziadek” — różne role nadawcy programów partii politycznych, tworzone dzięki stylizacji Katarzyna Kłosińska

W artykule omówiono te cechy stylistyczne tekstów marginalnych polskich partii politycznych (współczesnych), które sprawiają, że ich nadawcy przypisują sobie (intencjonalnie lub nieintencjonalnie) różne role. Figura „eksperta” jest osiągana przez stosowanie stylu typowego dla języka nauk ekonomicznych i ścisłych. „Mędrzec” jest kreowany w tekstach pisanych językiem zbliżonym do języka traktatów filozoficznych i kazań religijnych. Figura „dowódcy” wyłania się z tekstów pisanych stylem podobnym do języka urzędowego, wojskowego czy do języka regulaminów. Rolę „wieszcza” polityk odgrywa, gdy posługuje się aforyzmami oraz tekstami przypominającymi utwory literackie. Kreacja na „dziadka” obecna jest w gawędzie, w której objaśniane są podstawowe prawdy.

Zapachy i dźwięki jako znaki miłości w powieści Iwana Gonczarowa Obłomow Irina Bielajewa

Przedmiotem analizy badaczki są różne oblicza miłości oraz sposoby ich wyrażania w powieści Obłomow Iwana Gonczarowa. Autorka artykułu tłumaczy, dlaczego sensory zapachu, a także zmysły wzroku i słuchu są w powieści związane zarówno z początkowym stadium budzenia się uczuć (wiosna jako „poemat” miłości ), jak z najbardziej sekretną stroną miłości. Zdaniem autorki ma to związek z archetypowym obrazem przedstawionym w ostatniej części Boskiej Komedii Dantego, w której obserwujemy świat muzyki i światła. W artykule zostały poruszone również kwestie doznań smakowych jako oznaki uczuć miłosnych, które określają nie tylko ziemski, ale też cielesny początek, i wyrażają jednocześnie dwustronny aspekt ludzkiej miłości. W podsumowaniu autorka skupia się na odpowiedzi na pytanie: jak bardzo ważne są dla Gonczarowa spełnienie i jedność duchowego oraz cielesnego komponentu miłości. Czy też Gonczarow skłonny jest raczej wyeksponować różnicę między nimi — szczyt doznań duchowych i ciepło ziemskich uczuć?

Perswazja dziecięca Barbara Boniecka

Perswazji upatruję w rozlicznych aktach mowy i w wielu różnych gatunkach tekstu, perswazja jest bowiem obecna zarówno w poleceniach, nakazach i zakazach, jak i w radach, instrukcjach, pytaniach, ocenach itp., mutatis mutandis w tekstach porad, tekstach instruktażowych, opiniujących, dyrektywnych itd., czyli niemal wszędzie. Jest oczywiście możliwe jej rozszyfrowanie w reprodukcjach tekstów (jak cytaty, stylizacje, naśladowanie, odtwarzanie, powielanie), widoczna jest też w ad hoc prowadzonych rozmowach, a także w słowach towarzyszących takim działaniom jak zabawy, co nie jest bez znaczenia w wypadku dzieci (i po części ich opiekunów), których wypowiedzi stanowią korpus badawczy dla tego artykułu.

Codzienna „przemoc” konwersacyjna Kamilla Termińska

Przedmiotem artykułu są, prowadzone w sferze codzienności, rozmowy, w których rozmówcy mają, mówiąc ogólnie, jakąś „sprawę do załatwienia”, muszą zatem używać różnorodnych technik perswazyjnych. Wstępna definicja sytuacji komunikacyjnej dokonywana przez rozmówców, pozwala wydobyć ową „sprawę” i skorelować ją lub zderzyć z celami przyświecającymi adwersarzowi lub reszcie uczestników. Tytułowa „przemoc” jest środkiem gry konwersacyjnej opartej na nierówności ról i przysługuje temu z rozmówców, który ją zdobędzie i się nią posłuży. Justyfikacją działania komunikacyjnego są należące do „wiedzy milczącej” normy społeczne; ono samo zaś skonwencjonalizowane jest w gatunkach mowy, wewnątrz których stosowane są różnorakie taktyki i scenariusze działań.
W artykule przedstawiona jest goffmanowska, skontekstualizowana analiza kilku typów sytuacji komunikacyjnych, zilustrowana poprzez przytoczenie wzorcowych rozmów.
Jego zakończenie stanowi wyszczególnienie sposobów zarządzania rozmową oraz znakowych taktyk odmownych.

Zmysł dotyku, węchu, smaku jako estetyczne i emocjonalne desygnaty w wybranych utworach Lwa Tołstoja Natalia Królikiewicz

Autorka artykułu podjęła próbę analizy zmysłów (dotyku, węchu oraz smaku) jako desygnatów estetycznych i emocjonalnych świata artystycznego wybranych utworów Lwa Tołstoja. Wskazane doświadczenia zmysłowe, wychodzące za ramy wizualno-audytywne, jednocześnie sygnalizują o istotnych momentach psychologicznych w świecie literackim wielkiego prozaika. Jak się wydaje, zaproponowane literacko-kulturowe odwołanie do doświadczenia zmysłowego może stanowić ciekawą i bogatą perspektywę badawczą, a także pozwala prześledzić proces sprzężenia (łączenia) wszystkich zmysłów w procesie percepcji świata artystycznego autora Zmartwychwstania, jeśli wziąć pod uwagę jego koncept „Wszystkiego” (klucza do antropologii człowieka w estetyce Tołstoja).

Obraz godnej przyszłości w postradzieckich wydawnictwach dla nastolatek Мария Литовская

W artykule są rozpatrywane obrazy godnego życia, które proponuje nastolatkom nowy dla kultury rosyjskiej typ wydawnictw — „life-style magazine”. Kolorowe wydawnictwa dla nastolatek, rozwiązując wspólne dla kultury masowej zadania (odwrócenia uwagi, rozrywki, celowego uproszczenia skomplikowanych zagadnień itd.), jednocześnie w sytuacji każdego konkretnego kraju pełnią dodatkowe funkcje. W warunkach postradzieckiej Rosji na przełomie wieków te wydawnictwa nie są wyłącznie podręcznikami stylu życia, lecz ze względu na istotny pokoleniowy konflikt na tle odmiennego pojmowania tak fundamentalnych podstaw życia społecznego, jak stosunek materialne/duchowe, behawioralna orientacja-na-cel/orientacja-na-wartość, okazują się swoistymi narzędziami adaptacji w sytuacji rozdźwięku wartości.

Akt komplementowania jako narzędzie strategii perswazyjnych w komunikacji interpersonalnej Beata Drabik-Frączek

Celem artykułu jest pokazanie, w jaki sposób akt komplementowania może być wykorzystywany jako narzędzie strategii perswazyjnych. Autorka wskazuje na najważniejsze jej zdaniem (w kontekście podejmowanego zagadnienia) różnice między perswazją a manipulacją, przedstawia wyznaczniki prototypowego aktu komplementowania, a także wyznaczniki aktu komplementowania o charakterze manipulacyjnym i o charakterze perswazyjnym. Przedmiotem dociekań są przede wszystkim te cechy komplementu, które czynią z niego narzędzie użyteczne dla perswazji. Analizując autentyczne, zasłyszane wypowiedzi, autorka pokazuje sposoby wykorzystywania komplementów w celu wywarcia wpływu na partnera interakcji i omawia czynniki, które decydują o jego perswazyjnej skuteczności (m.in. kwestia „twarzy” interlokutorów oraz wpływ na więź interpersonalną). Do analiz aktu komplementowania zostają wykorzystane w artykule m.in. narzędzia wypracowane na gruncie językoznawstwa kognitywnego: teoria kategoryzacji w oparciu o prototyp, model kategorii radialnej Lakoffa oraz model dynamiki sił wg Johnsona i Talmy’ego.

Aktor Włodzimierz Wyganowski i „Koło Polskiej Młodzieży” w Brześciu Aleksandr Ilijn

Artykuł nawiązuje do dziejów polskiego ruchu narodowego w Brześciu Litewskim w okresie okupacji niemieckiej miasta (1915–1919). Autor przedstawia fragment biografii Włodzimierza Wyganowskiego (1900–1973) — członka młodzieżowej organizacji konspiracyjnej „Koło Młodzieży Polskiej”, działającej w Brześciu Litewskim. Organizację stworzył i kierował nią ksiądz — patriota Fabian Szczerbicki — wybitny działacz ruchu harcerskiego w II RP.

 

 

Jak być piękną i bogatą. Perswazyjny styl poradników chick lit na przykładzie książki Lany Biondić "Život na visokoj peti" Natalia Wyszogrodzka-Liberadzka

W artykule przedstawiono wykorzystanie stylu perswazyjnego w publikacji zaliczanej do poradników celebryckich, podgatunku literatury określanej jako chick lit. Wykreowany w poradniku Lany Biondić obraz współczesnej Chorwatki to ciekawe połączenie zachodnich, postępowych przekonań i bałkańskiego patriarchalnego wzorca, według którego o wartości kobiety decyduje jej poświęcenie dla rodziny i zdolność rozrodcza. Gatunek ten pojawił się już na polskim rynku wydawniczym, w Chorwacji zaś obecny jest od dekady, wzbudzając zainteresowanie czytelników i krytykę środowiska literackiego.

Emigracja mieszkańców województw północno-wschodnich II RP do USA w latach 1921–1939 Olga Merczuk

W latach 1921–1939 z północno-wschodnich województw II Rzeczypospolitej (w historiografii białoruskiej — ziem zachodniobiałoruskich) wyjechało wielu mieszkańców, którzy zamierzali polepszyć swoją sytuację materialną poprzez emigrację zarobkową. Przedmiotem prezentowanego tekstu są procesy wychodźcze, które objęły ludność województw wileńskiego, nowogródzkiego, poleskiego i białostockiego wyjeżdżającą do USA w okresie międzywojennym. Przeanalizowano prawne podstawy emigracji, zabezpieczenie dokumentalno-wizowe i transport emigrantów oraz statystykę ruchu emigracyjnego. Autor przedstawił aspekty socjalno-ekonomiczne emigracji do USA i określił jej specyfikę dla omawianego regionu geograficznego.


Stylizacja mocy. Perswazyjność gatunków mowy Jacek Wasilewski

Komunikaty instytucjonalne reprezentujące dany porządek mają większą wagę niż komunikaty zwykłych nadawców. Artykuł traktuje o tym, jak schemat wypowiedzi zawarty w stylu i gatunku niesie z sobą schemat relacji ról społecznych nadawcy i odbiorcy. Role społeczne zawarte w stylach niosą obowiązujący kod grzecznościowy i zasady decorum. Dzięki komunikatywności stylistyki możliwe jest sygnalizowanie roli społecznej w gatunkach takich, jak np. reklama, groźba, wezwanie itp. Perswazja wówczas zależna jest od postrzeganej wiarygodności nadawcy, którą niesie sama stylistyka.
Stylistyka danego gatunku użytkowego konstruuje również możliwy świat metaforycznych ekwiwalencji np.: nadwaga = śmierć oraz schudnięcie kilku kilogramów = szczęście i samorealizacja. Siłą stylistyki mocy jest więc jej walor edukacyjny, o ile przyjmuje się, że niesione zawarte w stylu wartości. Jednym z takich totalizujących dyskursów jest język nauki. Posługiwanie się nim jest reglamentowane przez instytucje, przy których gromadzą się „zalegalizowani” naukowcy. Mimo to powstaje wiele pasożytniczych terminów, które imitując stylizacje naukowe, chcą przywłaszczyć sobie jej wiarygodność.
Nowe sytuacje komunikacyjne wytwarzają także nowe stylizacje, które są rytualne lub magiczne. Dotyczy to gatunków, jak list motywacyjny i poradniki sukcesu. Magicznie działa stylistyka potrzebna do stworzenia propagandowego mitu, w którym korzysta się takich żetonów językowych, jak matka-karmicielka, narodowość, wróg itp.
Stylistyka jest przedstawiona jako zestaw sygnałów, które pozwalają regulować stosunki społeczne bez zbędnego ukazywania stojącej za komunikatem siły i dominacji. Nadawca, jeśli nie ustala relacji za pomocą wolnej gry retorycznej, posługuje się zinstytucjonalizowaną rolą społeczną.

Opozycja „feminność–maskulinność” oraz problem komunikacji we współczesnej niemieckiej „literaturze kobiecej” Ольга Тихонова

W artykule aktualizuje się problemy reprezentowane w utworach współczesnej niemieckiej „prozy kobiecej”. Akcent kładzie się na problem dialogu jako fenomenu kulturalnego, społecznego, genderowego, men­talnego. Porusza się kwestię komunikatywnej strategii współczesnej prozy zachodniej.

Przejdź do strony: << < 123 > >>
zamknij

Twoj koszyk (produkty: 0)

Brak produktów w koszyku

Twój koszyk Do kasy