• Mistrz, bakałarz, belfer. Jak w dziejach języka polskiego nazywano tego, kto uczy innych?

Mistrz, bakałarz, belfer. Jak w dziejach języka polskiego nazywano tego, kto uczy innych?

DOI: https://doi.org/10.19195/2083-5345.12.3
Beata Kaczmarczyk
Google Scholar Beata Kaczmarczyk
Publikacja:

Abstrakt

W artykule przedstawiono słownictwo określające osobę, która naucza innych, notowane w słownikach języka polskiego od najdawniejszych czasów do połowy XX wieku. Zgromadzony materiał uporządkowano chronologicznie i semantycznie, opisując dzieje poszczególnych jednostek leksykalnych odzwierciedlone w słownikach. Zwrócono uwagę na zróżnicowanie genetyczne, morfologiczne i stylistyczne zebranych wyrazów. Niezwykle dużą liczebność leksemów uznano za językowe potwierdzenie nieistnienia jednolitego systemu organizacyjnego edukacji szkolnej przy równoczesnej długiej tradycji nauczania domowego. Liczne apelatywy są językowym odzwierciedleniem niskich kwalifikacji oraz małych wymagań wobec osób uczących w szkołach elementarnych, zwłaszcza w szkołach wiejskich. Wykazano, że wiele nazw używanych w dziejach języka polskiego wobec nauczyciela szkoły wiejskiej dowodzi braku uznania społecznego wobec tego zawodu.

Pobierz artykuł PDF

Zamierzasz pobrać artykuł darmowy. Tutaj znajdziesz informacje o zasadach pobierania darmowych artykułów z bazy.