Spis wszystkich numerów

Tom 15 (2021): Taniec, kobiety i śpiew w literaturze oraz sztukach audiowizualnych

Drodzy Czytelnicy! Szanowni Autorzy!

 

Oddajemy w Państwa ręce 15 numer naszego czasopisma. Tym razem jego łamy opanowała tematyka antropologiczna i filmoznawcza. Jest to wyjątkowy tom i to z kilku powodów. Przede wszystkim dlatego, że jako pokłosie zorganizowanej przez nasz Instytut konferencji naukowej jest tematycznie dość jednorodny.

W kolejnych wydaniach „Dziennikarstwa i Mediów” nie będziemy się ograniczać do zagadnień z zakresu antropologii kultury, literaturoznawstwa i językoznawstwa. Numer 16 i następne będą poświęcone w głównej mierze dyscyplinie nauk o komunikowaniu i mediach.

Od niniejszego numeru zmieniamy zatem nie tylko szatę graficzną pisma, która — mamy nadzieję — się spodoba czytelnikom. Jednocześnie zapraszamy do nadsyłania propozycji do kolejnego numeru, który zamierzamy wydać z końcem bieżącego roku. Na teksty oczekujemy do 30 września 2021 roku. Propozycje prosimy przesyłać na nasze adresy mailowe:

adam.szynol@uwr.edu.pl lub pawel.baranowski@uwr.edu.pl

Jako że ambicją nowej redakcji czasopisma jest wejście na listę punktowanych periodyków naukowych, nadrobiliśmy nieznaczne nieregularności w cyklicznym ukazywaniu się naszego półrocznika. Żelazną normą stała się też podwójna anonimowa recenzja każdego nadsyłanego do nas tekstu. Zmienia się też styl edycji artykułów (z tradycyjnego, filologicznego na APA).

Po szczegóły odsyłamy na naszą stronę internetową: https://wuwr.pl/dzm, z niej można na zasadzie wolnego dostępu pobrać zarówno poszczególne artykuły, jak i całe numery „Dziennikarstwa i Mediów”. Znajdują się tam także niezbędne informacje dla autorów.

Zapraszamy do lektury oraz do przesyłania propozycji efektów swoich badań i naukowych eksploracji,

Adam Szynol i Paweł Baranowski

Tom 14 (2020): Dyskursy wykluczenia

Powstały pod redakcją Tomasza Łukasza Nowaka czternasty tom „Dziennikarstwa i Mediów” dotyka tematów niełatwych, wprost pomijanych lub tabuizowanych, niemniej niezwykle ważnych; społecznie i kulturowo, a przy tym językowo i komunikacyjnie istotnych. Autorki i autorzy artykułów biorą na warsztat badacza różne przejawy wykluczenia i stygmatyzacji, nierówności oraz przemilczeń, między innymi w odniesieniu do seksualności, płci czy pochodzenia. Wskazują, jak kreacyjna funkcja języka, wrażliwość i stosowność (lub ich brak), będące podstawowymi elementami komunikacyjnych kompetencji, oraz doświadczenia odbiorców projektowanych tak komunikatów, przekładają się na konstruowanie figury Innego/Obcego oraz tych fragmentów rzeczywistości, w których w efekcie przychodzi nam żyć. Mamy więc nadzieję, że opublikowane w tomie analizy i komentarze poprowadzą Państwa przez wielowymiarowe rozważania i refleksje do ciekawych i cennych poznawczo rozmów, dyskusji — celem zrozumienia i/lub porozumienia się.

Tom 13 (2020): Społeczności, relacje, doświadczenia

Trzynasty numer czasopisma „Dziennikarstwo i Media” koncentruje się na doświadczeniach, relacjach i społecznościach — zarówno z perspektywy projektowania, tworzenia, nadawania, jak i użytkowania oraz odbierania, w kontekście tradycyjnych i nowych mediów. Zależało nam na holistycznym spojrzeniu na to, co zamyka się w odmienianym przez wszystkie przypadki doświadczeniu. Customer experience, user experience… A może właśnie media experience? Mamy nadzieję, że nowy numer „Dziennikarstwa i Mediów” będzie istotnym elementem dyskusji o tym, co kształtuje zachowania użytkowników / odbiorców / klientów, wpływa na podejmowane przez nich decyzje, wpisuje się w ich codziennie nawyki, w końcu przyczynia się do nawiązywania (bądź zrywania) relacji i tworzenia (bądź opuszczania) społeczności. Czytajmy. Obserwujmy. Doświadczajmy!

Tom 12 (2019): Przestrzenie medialnych poszukiwań

Motywowany ideologicznie wizerunek osób i organizacji, wyniki badań nad polskim reportażem literackim i jego okolicami, a także absolutnie prekursorski szkic dotyczący prasy żydowskiej w Polsce. Odmienne podejścia badawcze i perspektywy patrzenia, różne metody badań, wszystko połączone nadrzędną myślą, by dynamiczny i zróżnicowany obszar mediów starać się zrozumieć i opisać. Najnowszy numer „Dziennikarstwa i Mediów” przynosi ciekawe, autorskie, materiałowe studia adresowane do studentów kierunków społecznych i humanistycznych, badaczy mediów oraz wszystkich zainteresowanych współczesnym dziennikarstwem, mediami i komunikowaniem wizerunku.

Tom 11 (2019): Women’s Representations

Jedenasty numer „Dziennikarstwa i Mediów” poświęcony jest przede wszystkim medialnym wizerunkom kobiet. Trzy pierwsze zamieszczone w nim artykuły dotyczą obrazów postaci kobiecych pojawiających się w kulturze sardyńskiej. Duilio Caocci analizuje bohaterki występujące w prozie Grazii Deleddy — pisarki nagrodzonej w 1926 roku Nagrodą Nobla. Następnie Ewa Baszak opisuje kino sardyńskie i wskazuje na tradycyjne wzorce kobiecości, które w tej kinematografii się pojawiają. Z kolei Giulia Pilloni przywołuje dokonania, działającej na tej wyspie w latach sześćdziesiątych, grupy teatralnej La Maschera of San Sperate.

Zamieszczony w dalszej części numeru artykuł Hanny Kowalskiej skoncentrowany jest na filmach Urlicha Seidla i postaciach kobiecych obecnych w twórczości austriackiego reżysera. Natomiast zamykający numer tekst Arkadiusza Lewickiego to próba wskazania, czym różnią się od siebie terminy transgenderyzm, transwestytyzm oraz cross-dressing i w jaki sposób polskie kino różnych dekad prezentowało postaci o niejasnej tożsamości płciowej. Warto również dodać, że numer jedenasty „Dziennikarstwa i Mediów” jest w całości anglojęzyczny.

Tom 10 (2018): Wizerunki kobiet

Dziesiąty numer „Dziennikarstwa i Mediów” poświęcony jest medialnym wizerunkom kobiet. Renata Łukaszewska opisuje obraz Zofii Beksińskiej wyłaniający się z książki Magdaleny Grzebałkowskiej. Sylwia Dec-Pustelnik ukazuje, jak w prasie prezentowana była Wanda Rutkiewicz. Urszula Tes nie tylko zajęła się wybitną polską dokumentalistką, Ireną Kamieńską, ale przeanalizowała także, w jaki sposób autorka Robotnic ukazuje w swoich filmach kobiety. Z kolei Agnieszka Całek przygląda się powieści Margaret Atwood Opowieść podręcznej i powstałemu na jej podstawie serialowi, wpisując je w dyskusje na temat praw kobiet. Kolejne dwa artykuły dotyczą kwestii związanych z komunikowaniem marketingowym. Patrycja Kochanek bada medialny wizerunek Chiary Ferragni, Krzysztof Waraksa i Dominika Ziętek zaś przeprowadzają analizę mitologizacji ról genderowych we współczesnych reklamach perfum. Ostatni tekst, autorstwa Katarzyny Pruś, dotyczy antropologii medycznej i terapeutycznej roli baśniowych opowieści.

Tom 9 (2018): Metodologie i praktyki badawcze

Zmediatyzowana rzeczywistość dostarcza potencjalnym badaczom niespotykanych dotąd w nauce zasobów danych. Wyjątkowość sytuacji, z którą mamy do czynienia, to nie tylko kwestia ilości, to także przełamanie barier technologicznych w dostępie, dostarczenie wielorakich narzędzi do analiz, działań badawczych, fragmentacji, scalania, rekonfigurowania — wszystkiego z wszystkim. Pytanie pierwsze brzmi, co z tym wszystkim robimy, co z tego wyniknie dla władz poznawczych człowieka. Jest jeszcze pytanie drugie, mniej oczywiste: czy dostępność materiału i jego operacjonalizowalność to jedyna zmiana. A relacja badacz– materiał badawczy? Co z nią się dzieje w dobie big data? Metodologie i praktyki badawcze medioznawstwa zajmują praktycznie i w refleksji teoretycznej autorów dziewiątego numeru czasopisma „Dziennikarstwo i Media”.

Tom 8 (2017): Kody i strategie w komunikacji

Kto, co, do kogo, w jakim celu, z jakim skutkiem? — to odwieczne pytania badaczy mediów i komunikacji społecznej. Najnowszy numer czasopisma „Dziennikarstwo i Media” zaprasza w podróż do Izraela, by poznać tamtejszy system medialny, do klasztoru, by na własne oczy zobaczyć zakonnicę korzystającą ze Snapchata, czy do galerii obrazów, by zrozumieć ich wizualną wartość. Wśród kodów i strategii komunikacji znajdziemy teksty o discopolowych piosenkach i teksty o publikacjach przy wegańskim stole, dowiemy się też, co łączy lub dzieli dziennikarza i blogera oraz czym jest femvertising i dlaczego jest skuteczny.

Tom 7 (2017): Media. Władza. Komunikacja

Intelektualne, emocjonalne i poznawcze napięcia na styku: mediów, władzy i komunikacji to główny wątek problemowy prezentowanych w 7. numerze czasopisma "Dziennikarstwo i Media" tekstów. Przygotowali je wrocławscy medioznawcy, badacze kultury komunikowania społecznego, filmoznawcy, językoznawcy i teoretycy komunikacji. Zróżnicowane metodologicznie, tematycznie i materiałowo artykuły stanowią ciekawą propozycję nie tylko dla środowiska akademickiego, ale i dla licznych odbiorców, którym nieobca jest problematyka kształtowania wizerunku, wpływu, komunikacji międzykulturowej, reklamy i współczesnego dziennikarstwa w Polsce i na świecie.

Tom 6 (2016): Teoria i praktyka medioznawstwa

Medioznawstwo w jego teoretycznym i praktycznym ujęciu badawczym zasługuje na szczególną uwagę. Zebrane w nowym tomie prac wrocławskiego środowiska badaczy mediów i komunikacji teksty odnoszą się zarówno do zagadnień teoretycznych, jak i praktyki badań i refleksji nad mediami. Autorzy zajmują się w prezentowanych tekstach problematyką mediów krajowych, systemami medialnymi krajów europejskich, dzielą się wynikami autorskich badań zagadnień komunikacji profesjonalnej (dziennikarskiej, reklamowej, wizerunkowej, public relations i marketingu politycznego). W tomie zamieszono zarówno teksty uznanych badaczy, jak i utalentowanych debiutantów. Można także śledzić przemiany i wzbogacającą się refleksję dotyczącą bogatej i różnorodnej tematyki, która interesuje wrocławskie (i nie tylko) środowisko badaczy komunikacji, mediów, wizerunku i dziennikarstwa.

Tom 5 (2015): Media zmieniającego się świata

Zmieniają się media, bo zmienia się świat. Nie jest oczywiste, czy ta zależność działa i w drugą stronę. Relacjom między zmieniającymi się mediami i zmieniającym się światem poświęcona jest większość tekstów, które składają się na nowy tom rocznika wrocławskich medioznawców. W centrum dociekań stoją media zmieniającej się cywilizacji systemów medialnych Europy i Ameryki. Autorzy, którymi są zarówno uznani badacze, jak i debiutanci, starają się w wielonurtowych dociekaniach odpowiadać na pytania dotyczące kwestii dziennikarstwa, zawodów medialnych, komunikowania wizerunku, brandingu, public relations. Wartością tekstów jest przede wszystkim ambitna próba nadążania za aktualnymi problemami badań medioznawczych, połączona z szerszą refleksją dotyczącą zagranicznych systemów medialnych oraz polskiego dyskursu publicznego. Lektura dla ludzi mediów, dziennikarzy i studentów dziennikarstwa, kulturoznawców, politologów i socjologów.

Tom 4 (2013): Marka, media, komunikacja

W czwartym tomie „Dziennikarstwa i Mediów” opublikowano prace autorów reprezentujących różne ośrodki badawcze w Polsce, w tym także teksty pracowników naukowych Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego oraz doktorantów przygotowujących swoje rozprawy pod okiem profesorów IDiKS. Tom poświęcony został szerokiemu zagadnieniu wzajemnych relacji między marką, mediami i komunikacją. Autorzy poruszają zagadnienia związane między innymi z komunikowaniem wizerunku, mechanizmami komunikacji, zarządzaniem kryzysem w sytuacji wyjątkowej, a także ze współczesnym dziennikarstwem, a zwłaszcza ze zmianami wynikającymi z ewolucji technologicznej.

Tom 3 (2012): Przemiany świata mediów

Większość tekstów zawartych w trzecim tomie „Dziennikarstwa i Mediów“ koncentruje się wokół zagadnień związanych z szeroko pojętą przyszłością dziennikarstwa. Autorzy starają się odpowiedzieć na pytanie: w jakim kierunku zmierza samo dziennikarstwo, a także system medialny — szczególnie teraz, w dobie przełomowych zmian technologicznych, zawodowych, mentalnych. W tomie zebrane zostały teksty pokazujące rzeczywistość mediów z wielu perspektyw, dzięki temu można różne problemy oceniać z kilku stron. Znalazły w nim też miejsce publikacje prezentujące różne wątki i drogi dociekań, które są realizowane przez pracowników i współpracowników Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego.

Tom 2 (2011): Kształtowanie wizerunku jako narzędzie public relations

Wizerunek jako kluczowe narzędzie budowania relacji publicznych w komunikowaniu profesjonalnym jest znane i używane od lat. W książce pojawiają się nowatorskie ujęcia tego, czym jest wizerunek (stylem życia), jak jest wykorzystywany (do promocji pisarza w sieci), przez kogo (zakony i instytucje religijne), jak się go bada (metodologia bricolage). Autorzy zajmują się specyficznymi obszarami wykorzystania wizerunku do budowania opinii, przekonań i wartościowań (krąg „Naszego Dziennika”, przemysł funeralny, protestanccy fani gier komputerowych i Świadkowie Jehowy). Zbiór tekstów dotyczących wizerunku uzupełniają cztery teksty — dwa autorstwa badaczy polskich, dwa hiszpańskich — koncentrujące się na postaci i twórczości Ryszarda Kapuścińskiego.

Tom 1 (2011): Przestrzenie komunikowania

Zebrane w tomie teksty poświęcone są zagadnieniu komunikacji ujętej z perspektywy dziennikarstwa i badań nad mediami. Książka warta jest polecenia nie tylko studentom dziennikarstwa, innych kierunków humanistycznych, nauk społecznych, badaczom czy praktykom – pracownikom mediów, ale przede wszystkim odbiorcom informacji nadawanych codziennie przez środki masowego przekazu. W publikacji, oprócz mediów tradycyjnych: prasy, radia i telewizji, szczególnie szeroko opisywany jest internet. Autorzy artykułów i komunikatów zwracają uwagę ma zjawiska tak istotne dla współczesnego uczestnika społeczeństwa medialnego, jak: edukacja medialna (na poziomie szkolnym i uniwersyteckim), wpływ obcego kapitału na media, tabloidyzacja mediów, blogi, media społecznościowe i dziennikarstwo alternatywne, analizują dobrze znane laikom gatunki dziennikarskie (np. prognoza pogody) i z dziedziny public relations (komunikaty biur promocji), komentują przypadki aktualnego i historycznego dyskursu politycznego. Zaletą książki, na równi z jej tematyką, jest przystępny język, jakim posługuje się większość autorów.